27 oktober 2020

Thuis bij Maud Wiemeijer

De foto bij het interview met Maud Wiemeijer is bij haar thuis gemaakt door haar vriendin Annabelle van Gils. Ze is pas afgestudeerd en werkt als basisarts op de afdeling gynaecologie in het Flevoziekenhuis in Almere. ‘Ik heb natuurlijk totaal ander werk dan Maud, maar ik ben heel trots op de dingen die Maud bereikt en vertel daar ook trots op het werk over.’

Dat ANNE+ ook bekend is buiten lesbische kringen, merken Maud en Annabelle vaak. Laatst keek Annabelle met haar supervisor naar een interview met Maud op NPO Radio. De supervisor bleek ANNE+ te kennen. ‘Mensen vinden het een leuke serie over het leven van een meisje in Amsterdam; het gaat ze er niet eens specifiek om dat het een lesbisch meisje is. Dat vind ik mooi. Wat ik leuk vond aan het interview met Maud was haar omschrijving van de manier waarop ze LHBTQ+ meer zichtbaarheid wil geven in mainstream media. Dat lukt dus heel aardig.’

Ondersteun je Maud actief bij deze missie?

‘Niet zo actief als Maud zelf is. Ik heb een Instagram-account en daar post ik foto’s van ons samen, maar ik houd mijn privéleven gescheiden van mijn werk omdat ik toch een bepaalde afstand tot patiënten wil houden. Niet omdat ik me ergens voor schaam, maar omdat het tijdens mijn werk niet om mij gaat, maar om de patiënten.’

Hoe staat het met de representativiteit en inclusie in de medische wereld?

‘Op de werkvloer, tussen collega’s onderling, heerst een heel open sfeer; ik heb nooit een belemmering gevoeld om te benoemen dat ik op vrouwen val. Tijdens de Canal Pride varen artsen, geneeskundestudenten en andere zorgverleners met een boot van de Stichting RozeinWit, die in 2018 is opgericht om de zichtbaarheid te vergroten van artsen die LHBTQ+-vriendelijk zijn. ‘Waar nog veel te winnen valt en waar ik mij graag voor inzet, is diversiteitsbewustwording in medisch onderzoek. Eeuwenlang was het witte mannenlichaam de uitgangswaarde bij medische onderzoeken. Tot in de jaren 90 werden veel geneesmiddelen alleen op mannen getest. Gelukkig weten we inmiddels dat je bij allerlei ziektes verschillen vindt tussen mannen en vrouwen en ook tussen mensen met verschillende etnische achtergronden. Er wordt al veel meer met inclusieve onderzoeksmethoden gewerkt, maar er is nog wel een achterstand in te halen.’

Hoe is de verhouding man-vrouw binnen de gynaecologie?

‘De vrouwen rukken op. Nu nog is rond de 50 procent van de gynaecologen man, maar 80 tot 90 procent van de gynaecologen in opleiding is vrouw. Ik weet zelf nog niet of ik verder wil in de gynaecologie, maar ik vind het op dit moment het leukste specialisme om in te werken en ervaring op te doen.’

Heeft het invloed op je carrière dat je op vrouwen valt, denk je?

‘Dat denk ik absoluut niet. Ik kan hier echt zijn wie ik ben. Hopelijk komt er een tijd dat iedereen dat overal over zichzelf kan zeggen.’

Bekijk ook de eerdere interviews in deze serie met Bas Vroonland, John Olivieira,Patritia Pahladsingh, Christiaan van Mansfeld, Baba Touré, Atva van Zanten, Brian Hirman en Ronnie Overgoor en hoe zij geportretteerd werden door Ray Depatti, Sharon Jane, Bibian Bingen, Paul Rietveld , Kwabena Sekyi Appiah-Nti, Guleed Afhakame, Marlene Amsdorf en Rijk Overgoor.