BRAND PUBLISHERS

30 oktober 2019

De dubbele paradox in het portret van Bas Vroonland

Beelden: Ray Depatti
 

Hollandse gerechten als appeltaart met slagroom, boerenkool met worst en pannenkoeken met stroop en de naam Bas Vroonland passen vanzelfsprekend bij elkaar. Toch zie je in het portret dat Ray Depatti van Bas maakte iets wat je niet zo vaak ziet. Zo kwam het portret tot stand.

De keuze voor Ray Depatti
Bas mocht zelf kiezen door welke fotograaf hij zich wilde laten portretteren bij het interview dat Christian Manuputty en Astrid met hem deden voor Adformatie. De enige voorwaarde was dat de fotograaf zelf een diverse achtergrond zou hebben. Het idee is om het zo te doen bij elk interview in deze serie over het gebrek aan diversiteit in de Nederlandse reclame- en mediawereld. Bas koos Ray Depatti omdat hij hem kent als ‘een heel ingetogen creatief die film- en fotografieproducties maakt’ en ‘een persoonlijkheid die je in de reclame niet vaak tegenkomt’.


De shoot
Dat hij zich zou laten fotograferen in een typisch Hollandse setting, bedacht Bas al snel na het interview. ‘Het leek me leuk om de lezer te verrassen met de paradox van de Hollandse pot, mijn Hollandse naam en mijn uiterlijk.’ De onverwachte combinatie van zijn naam en uiterlijk verrast mensen in het echt wel vaker bij een eerste ontmoeting, is zijn ervaring. ‘Heel begrijpelijk, natuurlijk.’ Het idee sprak Ray meteen aan. ‘Ik vond de knipoog erg leuk’, zegt hij. ‘En hoewel ik een Moluks-Indonesische achtergrond heb, is stamppot echt een van mijn favoriete gerechten.


Het interview
‘Toen ik het begin van het interview las, waarin Bas zegt dat hij niets met de term diversiteit heeft, wist ik niet goed hoe ik dat moest plaatsen of waar hij heen wilde met die uitspraak. Vanuit mijn achtergrond vind ik diversiteit een belangrijk topic en een inclusieve samenleving ligt mij nauw aan het hart, maar het triggerde mij wel om verder te lezen. Zijn ideeën over representativiteit waren echt een eye-opener voor mij. Ik kan me helemaal vinden in het streven naar een representatieve weergave van de samenleving op de werkvloer. De term diversiteit kan een leeg en nogal geconstrueerd beeld uitdragen. Ik vond het ook verfrissend om te lezen dat Bas voorstelt dat de gediscrimineerde in het racismedebat ook een zekere verantwoordelijkheid neemt om de dialoog aan te gaan en samen naar oplossingen te zoeken.’


 

Ray Depatti