‘Gemeentefluisteraar’ annex beleidsadviseur bij de gemeente Diemen Martijn Alderse Baas volgt zijn intuïtie, heeft én geeft vertrouwen. Zo mondde een spontaan gesprek bij een toevallige ontmoeting in de zomer van 2017 uit in een samenwerking tussen gemeente Diemen en Out in the Open. 

Kansen herkennen en op het juiste moment in actie komen: Martijn Alderse Baas heeft een haast feilloze intuïtie en volgt zijn gevoel. Je ziet het in de foto’s die hij maakt in zijn vrije tijd en je herkent het als hij vertelt over zijn lange carrière bij de gemeente Diemen. ‘Gemeentefluisteraar’ noemt hij zichzelf met een knipoog op LinkedIn. ‘Intuïtie en vertrouwen. Daar vaar ik op. En ik zorg dat ik aan het roer sta van mijn eigen ontwikkeling en niet achterover leun in mijn comfortzone.’

25 jaar al werkt Martijn Alderse Baas bij de gemeente Diemen. Verrassend, omdat hij zichzelf vanaf het moment dat hij ging werken, op zijn 20ste, steeds weer heeft uitgedaagd om nieuwe dingen te gaan doen, niet stil te blijven staan. Hij lacht: ‘Op de één of andere manier lukte dat steeds in Diemen. Ik heb echt wel andere organisaties van binnen bekeken, maar elke keer dacht ik: het is bij ons veel gezelliger. Ik houd van de saamhorigheid, de kleinschaligheid en het dorpse van Diemen. Het is een warm bad. Diemen zit een beetje in mijn dna.’

Martijn Alderse Baas.jpg


Het werken bij Diemen is niet alleen gezellig, maar ook effectief. ‘Ik geloof in het lokaal, op menselijke maat organiseren en niet in van die mammoetorganisaties met heel veel managementlagen, waar vaak misverstanden in de communicatie ontstaan. Ik vind dat niet effectief, niet leuk en volgens mij is het ook niet doelmatig. Ik denk ook dat ik er hartstikke gefrustreerd van zou raken: al die lagen, al die mensen die er wat van moeten vinden. Ik houd van de snelheid waarmee we in Diemen dingen voor elkaar krijgen.’

Een schot in de roos

Na zijn militaire dienst – ‘die was toen nog verplicht en ik vond het niet erg want ik wist niet goed wat ik wilde gaan doen’ – belandde Martijn begin jaren 90 via een uitzendbureau bij het toenmalige Gemeenschappelijk Administratiekantoor, het GAK (het huidige UWV). Zijn functie behelsde het regelen van gehandicaptenvoorzieningen. ‘Ik vond het eigenlijk meteen ontzettend leuk, omdat ik het idee had dat ik iets aan het bijdragen was dat echt waarde had. En toen snapte ik nog beter waarom ik na één jaar gestopt was met de Heao: ik vond de commerciële wereld niet leuk. Ik voelde: hier ben ik met mensen bezig en ik ben iets goeds aan het doen. Het was een schot in de roos.’

Ambtelijke molens

Het schot in de roos werd het startsein van zijn carrière bij de gemeente Diemen.

In 1994 werden de taken die Martijn als uitzendkracht vervulde bij het GAK, overgeheveld naar de gemeenten. In Diemen zochten ze iemand die het werk bij hen wilde gaan doen. Martijn solliciteerde en werd aangenomen. Na drie jaar gaf hij aan dat hij bijstandsconsulent wilde worden bij de Sociale Dienst. Het leek hem geweldig om mensen aan het werk te kunnen helpen en ze te begeleiden tijdens zware periodes die vaak voort bleken te vloeien uit echtscheidingen, faillissementen en andere ellende. 

In de loop der jaren volgde hij diverse opleidingstrajecten en cursussen en vergaarde naast kennis een schat aan beleidsmatige ervaring, die hij graag met zijn collega’s en managers deelde. Van bijstandsconsulent werd Martijn juridisch kwaliteitsmedewerker en daarna beleidsadviseur voor werk, inkomen en armoedebeleid. 

Never a dull moment

Deze laatste functie was binnen Diemen tot dan toe min of meer verspreid belegd bij verschillende mensen die ermee te maken kregen wanneer er nieuwe wetgeving kwam of een nieuw contract gesloten was met een partij. Martijn: ‘Nu kwamen al die dingen bij mij terecht. Ik heb bottom-up het beleidsvak voor werk, inkomen en armoede een beetje smoel gegeven en de functie van beleidsadviseur in Diemen helpen vormgeven. Ontzettend leuk en interessant. Je bent dan eigenlijk een soort spil tussen het college van burgemeester en wethouders, de gemeenteraad, het management van de afdeling, de uitvoerende afdeling en de contractpartners. Never a dull moment en er zit een sterke ontwikkelcomponent in. Ik vind het erg leuk om dingen te verbeteren of te ontwikkelen. Om uit te zoeken wat er echt aan de hand is, een probleem van verschillende kanten te bekijken en de juiste analyse te maken.’

Op de vraag of hij nooit tegen de ambtelijke molens opliep die onlosmakelijk aan het werken voor een overheidsinstelling verbonden zijn, antwoordt Martijn nuchter en praktisch: ‘Soms wel, maar het helpt dat Diemen kleinschalig en weinig hiërarchisch georganiseerd is. Ik zag vaak kansen om processen te verbeteren en sprak me altijd uit. Eigenlijk lukt het altijd om samen op een logische manier tot slimme oplossingen te komen.’

De wereld is groter dan Diemen

Voor zijn eigen ontwikkeling wilde Martijn het zelfstandig ondernemerschap ook eens ervaren. ‘Ik wilde uit mijn comfort zone, heb me ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en ben in deeltijd als zzp’er opdrachten gaan doen bij andere gemeentes. Ook om te zien hoe het daar ging. Mijn leidinggevende en directe collega’s in Diemen vonden dat een goed idee. We hebben altijd een goede band gehad.’

Zo kwam hij erachter dat hij geen rasechte ondernemer is. ‘Ik zou het best kunnen zijn, want het liep heel aardig met die klussen, maar ik ben meer een ontwikkelaar. Voor mij gaat het om de inhoud. Als ondernemer zou ik veel bezig moeten zijn met dingen die ik minder interessant vind en minder tijd overhouden voor de inhoud.’

Modern leiderschap

Inmiddels zet Martijn zich exclusief in voor Gemeente Diemen als beleidsadviseur.  In 2019 gaat hij zich verder ontwikkelen. 

‘Ik wil graag dingen bereiken, maar niet per se vanuit een klassieke hiërarchische positie – ik geloof meer in sámen iets neerzetten. Ik hoef er ook geen credits voor te krijgen, ik vind het alleen maar hartstikke gaaf als iets lukt. Ik neem en draag graag verantwoordelijkheid, maar wel op een manier die past bij mij. Ik zie dat als modern leiderschap: leiderschap moet dienstbaar zijn aan het resultaat en aan de medewerkers, niet andersom.’

Dit is wat hem drijft in zijn werk: ‘Ik vind het leuk dat we met elkaar iets maken wat waarde toevoegt voor mensen. Waarmee we mensen helpen een stapje verder te komen en daarmee de wereld wat mooier en wat gelukkiger maken.’

Naast zijn werk put Martijn inspiratie uit het fotograferen. Op Instagram en Facebook staan honderden foto’s die hij zeker wekelijks aanvult. ‘Het werkt als een dagboek voor mij. Ik fotografeer wat ik buiten aantref en wat me raakt. Het is impulsfotografie van de straat. Ik doe het op intuïtie, zoals veel dingen in mijn leven.’

 

 

 

Comment